Acıların Tutkunu Oldum...

 

Beni sevmeni, benim olmanı istemedim ben hiç,
ya da sarılmanı boynuma,
Seni uzaktan sevmek, özlemek,
kavuşamıyacağımı bilmek yetiyor bana.
Ben sevgilerin sevdalısı değil acıların tutkunuyum,
Ne korkum benim olmaman ne de kaybetmek seni,
Ağlamak isterim mahvetmek kendimi.
Sonsuzlukta kaybolmak, tutunacak dalı olmamak,
Ya da ıssız bir adada kimsesiz yaşamak.
Ben istemedim sevgini, sevmeyecektin sen beni,
Senin zehrin benim şifam oldu, senin gülüşün benim gözyaşım,
Senin doğumun ise benim mezar taşım.
Sen hiç zevk için ağlayan birini gördün mü,
Ya da acı çekmek için duvarları yumruklayan...
Sen hiç sevdin mi önce onu söyle,
Sevip de ağladığın, geceleri uyumadığın oldu mu?
Anlamını bilir misin karşılıksız sevginin,
Neyi bugüne kadar karşılıksız yaptın ki nerden bileceksin.
O zaman sus anlayamazsın beni,
İsteme benden sana olan sevgimi.
Ben sevgilerin sevdalısı değil acıların tutkunuyum,
Acılara giden yolların en sonuyum.